Piet de Jong

Aandacht voor de minst bekende minister-president van na de Tweede Wereldoorlog, maar misschien wel de meest succesvolle: Piet de Jong. Dat kleine broze oude mannetje dat op het CDA-congres waar over deelname aan de huidige regering besloten werd, de zaal muisstil kreeg met zijn bezwaren tegen de PVV. Als duikbootkapitein die vocht in Indische wateren was De Jong er van uitgegaan, dat hij de oorlog niet zou overleven.

Zijn tweede leven ziet hij als geleende tijd, als een geschenkje van de voorzienigheid. Maar dat geschenkje heeft wel dit land op kalme en kordate manier door een van de meest turbulente perioden van na de oorlog geloodst. Waar elders in Europa en de Verenigde Staten een gewelddadige worsteling van het gezag met een nieuwe generatie plaatsvindt, loodst premier De Jong ons land op vaderlijke wijze door het puberteitsproces van de jaren zestig. Zijn kabinet bedwingt tijdens ongekende economische groei een riskante loonspiraal en werkt een omvangrijk wetgevingsprogramma nagenoeg compleet af.

Het is pas het tweede kabinet van na de oorlog dat de hele rit uitzit. Dat alles tegen een achtergrond van provo, kabouters, Maagdenhuisbezetting, gedoogbeleid van soft drugs en zijn finest hour: de kordate manier waarop hij geweldloos maar met harde hand een einde maakte aan de gijzeling door Molukkers van het personeel van de Indonesische ambassade. Hij leidt efficiënt en daadkrachtig zijn ministersploeg. Aanpassingsgezind, compromisbereid en met gematigd leiderschap koerst hij vooruit naar een land dat voluit meedoet in de wereld. Daarmee en met zijn droge humor en zelfspot is hij een volmaakte tegenpool van zoveel politici anno 2010.

JavaScript staat waarschijnlijk uit!

Deze website maakt gebruik van JavvScript, onder andere voor het afspelen van video’s. Het lijkt erop dat JavaScript uit staat, waardoor de site niet optimaal werkt.

Lees hier hoe je JavaScript aan kunt zetten.